Dirty Boar 2022

Blog

Dirty Boar 2022

05 sep 2022 // Gepubliceerd in gravel

De organisatie van Dirty Boar mag trots zijn, want in de afgelopen zes jaar hebben zij een evenement neer weten te zetten dat uitgegroeid is tot één van de klassieker op gravelkalender. Dit jaar is het gravelevenement over de Hoge Venen toe aan zijn zesde editie. Deze stond al een tijdje hoog op mijn lijst en ik mocht hem voor het eerst rijden.

Starten op de skipiste⛷

Het is nog vroeg in de morgen wanneer de eerste deelnemers het terrein betreden. De organisatie stimuleert deelnemers om op klokslag 07:00 uur te vertrekken tijdens de groepsstart. Het is dan ook aan te raden om een overnachting mee te pakken voorafgaand aan dit evenement.

De start vind plaats bovenop de skipiste in Ovifat. Daar vind je naast koffie ook verschillende stands van sponsoren en een sfeervol ingericht event terrein.

Al snel loopt het terrein vol met deelnemers en merk je dat de spanning stijgt. Even na zevenen rollen de meeste deelnemers het terrein af, op zoek naar de eerste gravelstrook. Heel erg lang hoeft men niet te zoeken want vanuit het vertrek rijdt men direct de mooie stroken op.

Een massastart is over het algemeen best gezellig, maar al snel weet ik weer waarom ik doorgaans niet van ‘massale’ gravelevenementen houd. Op de eerste beste singletrack klonteren de groepen samen en is het wachten geblazen.

Het parcours 🚵🏻

De Dirty Boar word gekenmerkt door een uitdagend, pittig maar bovenal prachtig parcours. Dit jaar is er – traditiegetrouw – gekozen voor een 165 kilometer lange route door veelal de Hoge Venen. Het gebied in het meest noordelijke gedeelte van de Ardennen wordt gekenmerkt door zijn ongerepte natuur en is misschien wel het laatste stukje échte natuur dat er in de Benelux te vinden is.

Dirty Boar is dan ook een verwijzing aan de wilde zwijnen die zich in het gebied begeven. Naast deze smerige varkentjes kun je er ook edelherten, vossen en zelfs lynxen tegen het lijf lopen. Nu zul je daar tijdens de rit wel je best voor moeten doen, want als er een paar honderd fietsers langs zijn gestoven dan zullen de dieren wat schuwer zijn dan normaal.

Vooral de eerste kilometers was een stof happen. Heerlijk!

De keuze van de organisatie om een stevige route neer te leggen vind ik persoonlijk een goede zet. Het is zeker geen alledaagse ‘toertocht’ en van mij mag een gravelevenement een bepaalde drempel hebben. Hierdoor beperkt de organisatie zich wellicht in het publiek dat zij daarmee aantrekken. Mijn idee daarover is dat het in ieder geval een bewuste keuze is van de organisatie.

De route kenmerkt zich door lange brede en vooral heerlijk lopende paden. Een blik op het hoogteprofiel leert ons dat er wel degelijk de nodige (2500!) hoogtemeters in de rit zitten verwerkt. Hoewel ze zeker wel wegen, zijn het doorgaans goed lopende hoogtemeters. Het is zeker niet het klauterwerk waar de Ardennen toch wel om bekend staan.

Na de al eerder genoemde opstoppingen wordt het veld langzaam uit elkaar gereden. Langzaam is het tijd om te genieten van de prachtige omgeving en het heerlijke geknisper van het gravel onder mijn banden.

De eerste 120 kilometer lopen als een zonnetje en bij de tweede stop zijn de meeste gezichten dan ook echt nog wel fris. Hoewel er dan nog ‘maar’ 45 kilometer op de teller staat begint het echte afzien nu pas.

De route heeft nog heel wat pittige klimmen en afdalingen in petto. Kort voordat ik de voorlaatste klim van de dag op rijd, trekt de lucht dicht en begint het enorm hard te regenen. Eerlijk toegegeven was ik niet helemaal voorbereid op de regen en na een aantal minuten schuilen, leek het ergste gelukkig achter de rug.

De regenbui had wel een beetje mijn moraal gebroken en verstandig besloot ik om de laatste klim over te slaan. Eigenlijk kon dit via een verbazingwekkend mooie gravelweg die je bijna tot in Ovifat bracht.

Van deelnemers die wel de laatste klim gereden hadden hoorde ik later dat de laatste klim richting Ovifat een vrij heftige helling bleek te zijn met onder andere een aantal river crossings. Je kan je afvragen of het echt meerwaarde heeft, maar dat is lastig beoordelen als je er zelf niet overheen bent gereden….

Lang, rechtdoor. Dat is Dirty Boar!

Verzorging 🍝

Laten we er vooral niet omheen draaien: met €55,- zijn de tickets voor Dirty Boar aan de prijzige kant. Wanneer je zo’n bedrag neerlegt, verwacht je wat.

Met drie tussenstops zit het qua kwantiteit zeker wel goed. De eerste tussenstop bevindt zich na 60 kilometer. De tweede kom je op zo’n 120 kilometer tegen en in de laatste 15 kilometer tref je nog een laatste stop om je heelhuids aan de finish te brengen.

Nou ben ik zelf niet iemand die veel waarde hecht aan een uitgebreide verzorging, maar voor €55,- verwacht ik stiekem wel een uitmuntende verzorging.

De variëteit bij de tussenstops vond ik goed. Er was chips, wafels, pasta, brood, koeken, repen en bananen te vinden. Wat betreft eten zat het dan ook zeker wel goed. Echter miste ik wel een koffie, cola of wat anders te drinken naast water. Vooral de langzamere deelnemers waren aangewezen op water, want de organisatie was al snel door de sportvoeding heen.

Finisher festival 🍻

Een lekker biertje na afloop is toch eigenlijk waar we het allemaal voor doen. Bovenaan de skipiste is een heerlijk terrein ingericht dat enorm sfeervol is en waar je de nodige kraampjes vindt. Het eerste biertje en frietje krijg je van de organisatie, wil je er nog één zul je toch even wat oncomfortabel diep in de buidel moeten tasten. De munten gaan voor €3,- per stuk over de toonbank (of €2,50 als je er direct 10 koopt).

Hoewel het erg gezellig is ingericht, vind ik dat de organisatie zich niet hoeft spiegelen aan Rock Werchter of Lowlands met hun consumptieprijzen. Je krijgt er overigens wel een heel goed biertje en frietje voor terug, dat moet wel gezegd worden.

Het verdict

Route – ⭐⭐⭐⭐⭐

Zalige route door een zalig gebied. Ronduit genieten.

Verzorging – ⭐⭐⭐

Je verwacht wat meer voor het inschrijfgeld dat je betaalt.

Finisher Festival – ⭐⭐⭐⭐

Goed biertje, heerlijk frietje. Echter kwaliteit is kostbaar.

Totaal – ⭐⭐⭐⭐

Dirty Boar is een klassieker en absoluut eentje die het verdient om hoog op de ‘To Ride’ lijst te staan van de fanatieke gravelaar in de Benelux.